Saved by the bell
"Als je, jouw naam hoort mag je vertellen hoe jouw mama en papa heten".
Het is even stil, de kinderen zijn in afwachting.
"Jantien", zegt de juf, "hoe heten jouw mama en papa?"
Jantien blijft stil, en staart naar de grond. De juf herhaalt de vraag.
"Wat is de naam van jouw mama en papa "?
Met een boos gezicht kijkt Jantien de juf aan en zegt dat ze helemaal geen papa heeft.
Haar woorden knallen door het lokaal.
Margo, een ouder groepsgenootje, probeert Jantien gerust te stellen. " Vaders en moeders wonen soms niet meer in het zelfde huis, dan zijn ze gescheiden, maar het blijven wel jouw papa en mama hoor."
Jantien blijkt helemaal niet gerust en antwoordt nog bozer dat ze helemaal nooit een papa heeft gehad en dat hij ook niet ergens anders woont. Hij is er gewoon niet.
Ze eindigt met te vertellen dat ze altijd alleen maar een mama heeft en die heet Anne.
Margo zoekt hulp bij de juf. Haar stem klinkt iets onzeker wanneer ze haar vraag stelt, "Dat kan toch niet juf ?"
Om daarna stelliger haar eigen idee kracht bij te zetten, "Iedereen heeft toch eerst een papa en een mama gehad, hoe kan je anders geboren worden?"
De juf voelt zich wat ongemakkelijk en wil eigenlijk niet dieper op dit onderwerp ingaan, maar de kinderen denken daar heel anders over. Er gaan hier en daar vingers omhoog en er wordt onderling stevig overlegd.
...een mama kan niet helemaal alleen een baby maken...., nee, je moet toch samen paren....., misschien hebben ze het stiekem gedaan ......
De juf probeert de groep snel tot bedaren te brengen en vertelt zo nonchalant mogelijk, dat je niet echt een papa nodig hebt, een klein beetje zaad is eigenlijk al voldoende.
De groep wordt alleen maar enthousiaster, nog meer vingers gaan de lucht in.
Boven het geroezemoes klinkt opeens de stem van Job.
Hij vertelt vol overtuiging dat hij het allemaal begrijpt en dat de juf gelijk heeft.
Nu is de juf zelf een beetje verbaasd en vraagt Job om uitleg.
Nou die krijgt ze.
"Nou kijk, het zit zo, bij Opa Tuin staan een boel koeien in de wei en die krijgen allemaal babykoeien van zaad.
Dat komt met een rode auto en zit in dozen. Opa Tuin noemt het de zaadman..."
Nu is de juf even stil. Haar blik gaat van Job naar de anderen en weer terug.
Met een glimlach waagt ze een volgende ontsnapping.
" Je bedoelt natuurlijk plantenzaden, voor de tuin van je opa."?
"Nee!" klinkt het uit de mond van Job. "Dat zaad heeft Opa Tuin zelf wel in de schuur , nee, het zaad van de zaadman is alleen voor de koeien. En weet je hoe het in de koeien wordt gestopt? Mag ik dat ook vertellen?"
Voor dat de juf kan antwoorden klinkt de bel. Het is drie uur.
Opgelucht haalt ze adem.
" Ach het is alweer tijd om naar huis te gaan. morgen gaan we verder met de namen van jullie ouders, nu ga ik eens kijken wie zijn stoel op tafel mag zetten..."
augustus 2009