50

50
Een getal ergens op de getallenlijn, maar ook een beetje magisch.
Het is niet alleen de helft van 100, er zit meer in dit getal.
Het vraagt om respect, het dwingt het zelfs af.
50
Zoals vijftig jaar oud, of vijftig jaar getrouwd.
Onwillekeurig vraagt dit om een feestje.
Zelfs de mensen die na hun vijftiende gestopt zijn met verjaardagfeestjes geven, pakken bij hun vijftigste levensjaar de draad weer op en maken met dat ene feest meteen alle voorbijgaande jaren goed door het vooral groots te vieren.
50
Ik wordt dit jaar vijftig, en gek genoeg begint bij mij de drang tot feestvieren ook te groeien.
Het begint heel onschuldig.
Meestal doordat er in je omgeving subtiele hints worden gegeven.
Zo van, goh jij wordt dit jaar toch 50....
God zij dank zeggen ze dat ik het nog moet worden, het voelt heel anders wanneer er gevraagd wordt of ik al vijftig ben. En dan komen de opmerkingen over het te geven, of liever gezegd het verwachte, feestje.
Over hoe, wanneer, waar...... , iedereen heeft er wel een idee over.
Het is net als de eerste warme lente dagen, nog even wennen aan die zon, blote benen of toch nog een panty aan, eerst maar eens zonder sokken proberen.
Wanneer dat echter bevalt, is het hek van de dam en komen de zomerrokjes tevoorschijn en geniet je van dat zalige gevoel, de zachte stof in combinatie met de wind die langs je blote benen streelt, en je wilt meer....
Zo gaat het ook met die feestgedachten.
Het wordt zelfs, hoe dichter je die verjaardag nadert, steeds sterker.
En dan word je op een dag wakker, de zon schijnt, de vogels fluiten en je weet het zeker, 'ik moet een feest geven!'.
Maar hoe en waar en wanneer.
Thuis is het te klein, in een restaurant te onpersoonlijk, zomaar in de natuur onder de blote hemel, geweldig, maar wel een hoog risico, want je zult zien dat het uitgerekend die dag plenst of, net zo erg, die dag vallen door de hitte de mussen van het dak.
Niet alleen de locatie zorgt voor pieker momenten, ook de datum en niet te vergeten de gasten.
50
Terwijl ik het telefoonnummer van een wellicht geschikte locatie opzoek hoor ik de brievenbus klepperen, gevolgd door een plof van de zojuist gearriveerde post op de deurmat. Altijd nieuwsgierig staak ik mijn zoekactie en bekijk de verse poststukken. Mijn oog valt vrijwel meteen op een envelop met mijn naam erop. Ik scheur de bovenkant open met mijn wijsvinger en lees de brief. Een uitnodiging, alleen niet voor een feest. Deze uitnodiging komt van de overheid, ik blijk binnen de risicogroep te vallen en word hierbij uitgenodigd voor het laten maken van een uitstrijkje.... ook dat is vijftig worden.
Die middag bel ik direct voor een afspraak, en dat feest, dat feest komt er ook, ik zit perslot in de risicogroep.
50

juli 2009